Some days you just stand in front of the window.. musing.
Not really watching what is going on outside, but also not completely missing out on it.
I love those spare moments. Just watching the rain falling down on the rooftops, while I stand in the hallway with a nice cup of tea..
peppermint tea :)
Oh yes.. I can pronounce it!
Raxacoricofallapatorius, Raxacoricofallapatorius, Raxacoricofallapatorius.. I rock!
Al zo lang als ik in mijn studentenkamer woon kij ik uit op een huis waar nooit iemand woonde. Een aantal jaar geleden zat er nog een chinees restaurant, maar dat is helaas failliet gegaan. Sinds die tijd staat het leeg.
Tot het begin van dit schooljaar. Ineens brandde er licht in het kamertje. En ik kon een deur zien, en een stukje van de muur. Beide zager er verrassend net uit.Sinds die dag keek ik, als ik uit het raam keek, altijd stiekem ook even naar het mysterieuze raam. Wie zou daar nou wonen.. Een meisje.. een jongen? Uit het stukje muur wat ik kan zien viel niets op te maken.. Tot vandaag..
Ik zat een beetje voor me uit te kijken, en ineens bewoog er iets in mijn ooghoek..
Daar stond hij ..
Een lange jongen. Midden twintig met kort donker haar en bakkebaarden. Van schrik dook ik gelijk weg.
Toen ik voorzichtig weer om het hoekje van mijn raam keek was hij alweer verdwenen.
Leuk!
Ik heb een mysterieuze overbuurjongen!
Nou wachten tot hij weer een keer naar buiten kijkt.
